Sjögren Syndroom

Het Sjögren Syndroom is een auto-immuunziekte, waarbij klieren die vocht afscheiden, chronisch ontsteken. Denk hierbij onder andere aan de speekselklieren in de mond en traanklieren in de ogen. De Zweedse oogarts Henrik Sjögren heeft deze systeemaandoening voor het eerst beschreven en daaraan ontleent de ziekte zijn naam. Het Sjögren Syndroom is een chronische reumatische aandoening. Deze ziekte komt vooral voor bij vrouwen van middelbare leeftijd.

Witte bloedcellen

Veroorzakers van het Sjögren Syndroom zijn een bepaald type witte bloedcellen (lymfocyten) die doordringen tot klieren die vocht afscheiden. Deze witte bloedcellen zorgen voor schade aan deze klieren, waardoor zij chronisch ontstoken raken en minder vocht gaan aanmaken. Daardoor ontstaan er in voornamelijk ogen en mond droge slijmvliezen. Omdat het afweersysteem van het eigen lichaam een abnormale reactie te weeg brengt naar lichaamseigen bestanddelen, valt deze systeemaandoening onder reumatische aandoeningen.

Symptomen

Naast droge ogen en een droge mond heeft het Sjögren Syndroom nog diverse andere kenmerken en symptomen, waaronder vermoeidheid, kortademigheid, droge slokdarm, droge vagina, spierpijn, blaasontstekingen, sclerodermie en droge huid. Alle klachten van mond en ogen worden tezamen ook wel ‘sicca-klachten’ genoemd. Doordat de traanklieren ontstoken zijn, produceren zij minder traanvocht. De ogen worden droog en zijn snel geïrriteerd. Ontstoken speekselklieren hebben tot gevolg dat kauwen, slikken en spreken moeizaam gaat en schimmelinfecties in de mond kunnen ontstaan en tandbederf gaat optreden.

Behandeling

Het Sjögren Syndroom is systeemaandoening die niet te genezen is. Wel laat de ziekte zich goed behandelen. De behandeling in het HagaZiekenhuis bestaat voornamelijk uit symptoomverlichting door middel van kunsttranen, kunstspeeksel en ontstekingsremmers. Bepaalde olie uit de pulp van duindoorn heeft een verzachtende werking op de droge slijmvliezen. De reumatoloog geeft adviezen en schrijft gericht ontstekingsremmers voor, die per patiënt kunnen verschillen.